>

Laag Holland







Het Nationaal Landschap Laag Holland is een uniek- oer Hollands landschap tussen de steden Alkmaar, Hoorn Amsterdam en Zaanstad. 

Mens en natuur hebben in Laag Holland samengewerkt om iets heel moois onder de zeespiegel te maken. Dat vind je terug in de openheid, de prachtige rechte lijnen, en de beschermde stads- en dorpsgezichten. Daarom is Laag Holland een Nationaal Landschap. Dat betekent dat het landschap intact moet blijven. Geen grootschalige nieuwbouw dus, maar oude molens, droogmakerijen, weidse uitzichten, en ruimte voor rust en natuur. Maar, het landschap zit nadrukkelijk niet op slot. Juist door de combinatie van behoud en ontwikkeling worden de kernkwaliteiten veiliggesteld.

Laag Holland is bij uitstek een Metropolitaan Landschap. Gelegen in de Noordelijke Randstad verschaft het landschap rust, ruimte en groen. Agrariërs richting zicht met hun producten op deze stedelijke bewoners door het aanbieden van o.a. zorglandbouw, biologische producten en streekproducten. Samen met natuurorganisaties beheren zij het open landschap met haar grote diversiteit aan weidevogels.

Twee van de acht Nederlandse vermeldingen op Werelderfgoedlijst van VN-cultuurorganisatie Unesco liggen in Laag Holland. Dat onderstreept de grote historische betekenis van het gebied: oud, mooi en uniek in de wereld. 

 
Laag Holland is uw bezoek dus meer dan waard!


De overwinning van land op water

Wil je iets beleven van het droogleggingsproces uit de 17e eeuw? Dan is de Schermer jouw gebied. De Schermer is de laatste grote droogmakerij gerealiseerd in de Gouden Eeuw. Alle kennis opgedaan in de andere droogmakerijen, werd hier toegepast. De Schermer is daarmee de ultieme overwinning van het land op het water.                                                                                                                                      

Molens 

Moderne tijden drongen pas laat door tot de Schermer. Hierdoor zijn relatief veel molens bewaard gebleven. Maar liefst elf van deze robuuste silhouetten bepalen nog steeds het aanzien in het verder zo open en weidse landschap. Bijzonder zijn vooral de molengangen bij Schermerhorn en bij Driehuizen. Die pompten het water in etappes vanuit het diepste punt van de polder (de binnenboezem) naar de ringvaart. Een van die molens is nu een museum. Je leert er haarfijn hoe de drooglegging in zijn werk ging. Een drankje op het terras kan natuurlijk ook.                                                                                                                                      

Droge voeten

Kenmerkend voor de stolpboerderijen in de Schermer is het carré-erf met dubbele waterring. Met de uitgegraven grond hoogden de boeren de plek op waar hun boerderij kwam te staan. Zo hielden zij droge kelders. Bovendien maakte het een lommerrijk wandelingetje rondom erf en opstallen mogelijk.

Beeldmateriaal en uitleg over dit gebied

In het televisieprogramma Pieter graaft door Laag Holland neemt archeoloog Pieter Floore uit de Rijp de kijkers mee langs verborgen sporen. Aan de orde komen onder andere de moeizame ontginning van het land, de permanente strijd tegen het water en de glorie van de Gouden Eeuw.


De navolgende onderwerpen worden belicht:

  1. Dijken
  2. Terpen
  3. Traanovens
  4. Molens
  5. Veen
  6. Kerken en Kloosters
  7. Zeehavens
  8. Het Oerij
  9. Industrie
  10. Boerderijen


Laag Holland; de Mijzen en de Eilandspolder

Meer land dan water dat wel, maar de weilandjes van de Mijzenpolder of de Eilandpolder zijn nauwelijks breder dan de wijde sloten die ze van elkaar scheiden. Ze liggen ook nauwelijks hoger dan het water: het lijkt soms of de koeien met hun poten in het water staan. Hetzelfde gaat op voor de weilanden die direct buiten Amsterdam-Noord beginnen en die deel uitmaken van de streek die niet voor niets Waterland heet. Het is dat in de 17de eeuw de grote binnenmeren als de Purmer, de Schermer en de Beemster zijn drooggelegd, anders zou het voor de hedendaagse mens onbegrijpelijk zijn dat iemand in bijvoorbeeld Broek in Waterland, Ilpendam, Graft of Avenhorn durfde te wonen.

Nu vormen de diepgelegen droogmakerijen met hun verkaveling langs meetkundige lijnen, een mooi contrast met de rafelige stukjes land van de oudere polders. En zo ook bieden de grote boerderijen en lusthoven van de rijke kooplieden die tot landaanwinning besloten, een contrast met de vaak kleine, deels houten huisjes van de dorpen die tussen die droogmakerijen in liggen. Nieuwe boerderijen hebben vaak wel dezelfde piramidevorm als de oude stolpboerderijen.

Dit deel van Noord-Holland staat model voor het beeld dat veel buitenlanders nog altijd van Nederland hebben: weilanden, molens en pittoreske dorpen. De bewoners doen hun best dat beeld te bevestigen door hun huizen in de traditionele kleuren te verven: donkergroen, of juist grijs, zoals in Broek in Waterland. Opmerkelijk is verder dat veel dorpen geen nieuwbouwwijken kennen: de weilanden beginnen meteen achter de huizen aan de dorpsstraat.


Voor het vervolg en voor meer informatie verwijzen wij u graag de website van : Laag Holland



🇳🇱  © JOIR Design - 2006 - 2017  |  Links  |  Downloads  |  Contact  |  Site Map  |  Disclaimer  |  Privacy  | Licentierechten  🇳🇱