>

Droogmakerijen

Previous



Definitie van een droogmakerij

Een droogmakerij is een bemalen gebied (polder) dat van oorsprong een meer, een ander groot open water of drasland was. Aangezien een droogmakerij vrijwel volledig naar menselijk inzicht kon worden ingericht, is het een ultieme vorm van een cultuurlandschap.


"God schiep de wereld, maar de Hollanders schiepen hun eigen land".

Een heel oud zegswijze die wel niet helemaal de waarheid weergeeft maar toch voor Noord-Holland deels opgaat. We zien water land worden, meren drooggemaakt worden.

Alles bij elkaar een heel groot deel van Noord Holland. 

Men begon met de kleine meren zoals het Achtermeer die als eerste in 1527 droogviel. Zo’n achttien andere meren volgden. De eerst grote droogmakerij was de Haze en Zijpepolder,een wad, die in 1597 droogviel. Daarna ging men over tot het droogmalen van de grote meren als de Beemster (1612), de Wijde Wormer (1616), de Purmer (1622), De Huygenwaert (1629) en het Schermeer (1635). In de 19e eeuw kwamen daar het Graftmeer (1846) en het Haarlemmermeer (1852) nog bij.

Het droogmaken van zo’n groot meer als, bijvoorbeeld, de Beemster of Schermeer is te vergelijken met een project als de aanleg van de Hoge Snelheids Lijn in onze tijd.

Net als nu kregen vele mensen er op een of andere manier iets mee te maken. Grond moest onteigend worden. Het landschap, de infrastructuur en de leefomgeving onderging grote veranderingen.

Dat roept de twee volgende vragen op:

1. Waarom werden de Noord-Hollandse meren droog gemalen?

2. Was iedereen het er mee eens of waren er toen ook mensen die tegen de drooglegging protesteerden?


Deze vragen zijn te beantwoorden als we de geschiedenis van de droogmakerijen beter begrijpen.





🇳🇱  © JOIR Design - 2006 - 2017  |  Links  |  Downloads  |  Contact  |  Site Map  |  Disclaimer  |  Privacy  | Licentierechten  🇳🇱